* BNNVARA - Daklozen, slangen en engel Loes | Nachtdieren

Daklozen, slangen en engel Loes | Nachtdieren

leestijd 4 minuten
Daklozen, slangen en engel Loes | Nachtdieren

Na Rotterdam, Amsterdam, het Oosten, omgeving Ijsselmeer en Brabant is Ryanne nu in Leiden! Het is inmiddels 03.00 uur ’s nachts. Na een gesprek over slangenpenissen en een bezoekje aan de kerk ziet Ryanne een interessant gebouw. “Wat is dit? Wacht eens… hier brandt nu nog gewoon licht joh!” 



Ryanne: “Hallo?… Wat is dit joh?…Hallo?”
Loes: HAHAHA, hoi! Ik ben Loes! Nou, ik zou zeggen kom binnen!

Wat is dit, een gemeentehuis of iets?
Dit is een instelling voor mensen met een geestelijke beperking. En wij zijn de nachtdienst, allemaal!

Loes stelt Ryanne aan haar collega’s voor.

Hoe groot is het hier joh, dat er nog zoveel mensen wakker zijn?
Er wonen hier ongeveer 355 mensen, en hier luisteren we uit. Dan horen we alle geluiden binnenkomen. En op het moment suprême dat het een beetje te erg wordt dan rennen we er naar toe. En dan gaan we ze helpen.

Ryanne en Loes maken even een rondje over het terrein. Daar ontmoet Ryanne de goedlachse Sander. Een nachtbraker die gróót fan is van Feyenoord en Guus Meeuwis en graag een moppie zingt. (Bewijs? Kijk de aflevering hieronder!)

Je zegt dat je dit al 25 jaar doet. Hoe ben je hierin gerold dan?
Mijn dochter heeft hier gewoond. Ik heb een gehandicapte dochter. Zij heeft een ongeluk gehad, op de fiets. Zes maanden coma, tripel gehandicapt eruit gekomen. Ze kan niet meer lopen, niet meer praten. En ik vond dat ze na het revalidatiecentrum thuis moest komen wonen. Ik vond dat iedereen gewoon tot zijn achttiende thuis moest blijven wonen. En dat heb ik… nét gehaald. Nog net, bíjna. Op twee maanden na, toen was ik helemaal op en kapot. Ik was gescheiden op dat moment dus ik heb het wel alleen gedaan. En toen is ze op een gegeven moment hier komen wonen. En toen zei degene die hier al een hele tijd werkte; "Jij moet gewoon in de zorg komen werken. Kom maar eventjes mee."

Dus hij merkte het al aan je?
Ja, ik denk het. Ja toen heb ik m’n roeping gevonden. Zoiets ja.

Loes helpt een bewoner voorzichtig weer naar zijn bed.

En je kan lullen wat je wil, maar het is een eigen wereldje hier. Waar verdriet is en waar vreugde is. Net zo goed als in een andere wereld. Alleen dan op een andere manier.

Legt de bewoner voorzichtig op bed.

Hoppakee. Hè hè, bink. Potjandorie, Eén, twee, joepie de poepie! Nu lekker proberen te slapen.

Ans! Heb je weleens een engel van dichtbij gezien?
Ans: er zit er eentje tegenover me! Kijkt naar Loes.

Loes, hártstikke bedankt. Ik geef je even een knuffel. Goed werk doe je!
Ja, dankjewel. Ja, ik bedoel, dat doen we allemaal.

Slangen, daklozen, baby's, kerkbezoekers en marktlui
Naast haar bezoek aan Loes staat Ryanne ook oog in oog met zes slangen, sluipt ze de toren van een kerk op, ontmoet een jonge vader en moeder. En hoort ze het heftige verhaal van een dakloze jongen die net op weg was naar een mishandelde jongen, maar halverwege zijn plan verandert.